Chapter 70

ஆர்யனும் சஞ்சுவும் அவர்களது கடற்கரை வீட்டில் தங்கியிருந்தனர், அவர்களின் பாதுகாப்புக்காக நிறுத்தப்பட்டிருந்த காவலர்களைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அங்கிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்.  பணிப்பெண்களோ அல்லது எந்த தொந்தரவுகளோ இல்லாமல், அமைதியாகவும் நாட்கள் கழிந்தன. அங்கு இருந்த போது சஞ்சு மிகவும் இலகுவாகவும், அமைதியாகவும் உணர்ந்தாள். ஆர்யன் அவளுக்காக எல்லாவற்றையும் செய்தான். அவன் அவளை எந்த ஒரு வேலைக்கோ அல்லது தேவைக்கோ ஒரு விரலைக் கூட உயர்த்த அனுமதிக்கவில்லை, அவளுக்குத் தேவையான ஓய்வு அனைத்தையும் அவள் பெறுவதை உறுதி செய்தான்.

ஒவ்வொரு மாலையும், அவர்கள் கரையோரமாக கைகோர்த்து நடந்து சென்றார்கள். அலைகளின் சத்தமும், மென்மையான காற்றும், அஸ்தமன சூரியனும் சஞ்சுவுக்கு அமைதியான மகிழ்ச்சியைத் தந்தன. ஆரஞ்சு நிறத்தில் கடலில் கரைந்து போகும் காட்சியும், அதைவிட ஆர்யனின் உணர்வும் அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

இரவில், ஆர்யன் ஒரு சூடான குளியல் மூலம் அவளை ஓய்வெடுக்க உதவினான். அவன் மென்மையாகவும், பொறுமையாகவும், எப்போதும் கவனமாகவும் அவளை பார்த்துக்கொண்டான். அவன் அவளை கவனித்துக்கொண்ட விதம், அவளை நேசித்த விதம் ஆகியவற்றால் சஞ்சு அடிக்கடி உணர்ச்சிவசப்பட்டாள்.

அதிகாலையில் எழுந்த ஆர்யன், வெறும் ஷார்ட்ஸும் பனியனும் மட்டும் அணிந்து சமையலறையில் காலை உணவை தயார் செய்து கொண்டிருந்தான். சஞ்சு எழுந்து வெதுவெதுப்பான நீரில் குளித்து விட்டு சட்டை அணிந்து கொண்டு ஆர்யனை தேடி வெளியே வந்தாள். சமையலறைக்கு சென்றவள் புன்னகையுடன் அவனை பின்னாலிருந்து அணைத்துக் கொண்டு அவனை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள்.

ஆர்யன் புன்னகையுடன் அவள் கைகளை தன் கைகளில் எடுத்து மெதுவாக அவள் விரல்களில் முத்தமிட்டான்.” குட் மார்னிங் ஸ்வீட் ஹார்ட் ” என்றான்.

“குட் மார்னிங் மை டியர் ஹேண்ட்சம் ( handsome )” என்று சஞ்சு அவன் முதுகில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள்.

“நான் உனக்காக ப்ரேக்பாஸ்ட் ரெடி பண்ணிட்டனே, உனக்கு வேற ஏதாவது வேணுமா ? “ என்று ஆர்யன் அன்போடு கேட்டதும், “ஆமா ” என்றாள் விளையாட்டுத்தனமான புன்னகையுடன்.

ஆவலுடன் லேசாகத் திரும்பிய ஆர்யன், “உனக்கு என்ன வேணும்?” என்று கேட்டதும், “எனக்கு நீ வேணும்.” என்றாள் சஞ்சு.

ஆர்யன் முழுவதுமாக திரும்பி அவளைப் பார்த்ததும், அவள் அவனைப் பார்த்து கண்ணடித்தபோது புருவங்களை உயர்த்தினாள். ஒரு வேகமான நகர்வில், அவன் அவளைத் தூக்கி சமையலறை மேடை மேல் உட்கார வைத்தான்.

“ஏய், என்னடி பேன்ட் காணும் ? “ என்று ஆர்யன் சிரிப்புடன் கேட்டான். அதற்கு சஞ்சு, “ இது மட்டும் போதும், நல்லா இருக்கு “ என்று சாதாரணமாக சொன்னவள், அவனை அருகில் இழுத்து அவன் உதட்டில் முத்தமிட்டாள்.

ஆழமான முத்தம் கொடுக்காமல் அவன் தயங்கிய போது, அவள் அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து இழுத்து, அவனை மேலும் உணர்ச்சியுடன் முத்தமிட்டாள். ஆர்யன் பதிலுக்கு அவளை அணைத்துக் கொண்டான். சஞ்சு முத்தத்தில் இருந்து பின்வாங்கி த்து அவன் பனியனைக் கழற்றிவிட்டு, “எனக்கு நீ வேணும்.” என்று   கண்களில் ஏக்கத்துடன் கிசுகிசுத்தாள்.

” சஞ்சு மா ” என்றவன் அவள் முகத்தை மென்மையாகப் பிடித்து, “எனக்கு பயமா இருக்கு… நான் உன்னையோ இல்ல நம்ம குழந்தைய காயப்படுத்திட்டா என்ன செய்றது ? நான் என்ன கட்டுப்படுத்திட்டு இருக்கேன், ப்ளீஸ் பேபி…” என்று மெல்ல கிசுகிசுத்தான்.

“நீ என்ன ஒருநாளும் காயப்படுத்த மாட்ட. நான் உனக்காக மட்டும் தான் ஏங்குறேன் ஆர்யன் ” என்று சஞ்சு சொன்னதும், ” இப்ப நாம ரிஸ்க் எடுக்கணுமா ? இன்னும் கொஞ்சம் மாசம் தான், குழந்த பிறந்த அப்புறம்….. “ என்று அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள் அவனைத் தடுக்க கையை உயர்த்தியவள், கண்ணீரை மறைத்துக் கொண்டு முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள். அதைக் கவனித்த ஆர்யன் உடனே அவள் கண்ணீரைத் துடைத்தான்.

” ஸாரி, தெரியல, ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு, ஹர்மொனே தான் இப்படியெல்லாம் செய்யுது போல, பரவாயில்ல, நாம வெயிட் பண்ணலாம். இப்போ என்ன கீழ இறக்கிவிடு, நான் போய் டிரஸ் மாத்திட்டு சாப்பிட வரேன் “ என்று மெல்ல சஞ்சு கூறினாள்.

ஆர்யன் மெல்ல அவளை கீழே இறக்கி விட்டதும், சஞ்சு படுக்கையறைக்குச் சென்று மாற்றுவதற்காக ஒரு கவுனை எடுத்தாள், ஆனால் ஆர்யன் அதை அவளிடமிருந்து பறித்துக் கொண்டான்.

“ என்ன செய்ற ? அத என்கிட்ட கொடு.” என்று சஞ்சு சொல்ல, “இல்ல, நீ என் சட்டையில செக்ஸியா இருக்க அதனால இப்படியே இரு “ என்றான் ஆர்யன்.

” ஒன்னும் வேண்டாம் “ என்று சஞ்சு சொன்னதும், ஆர்யன் அவளை பின்னாலிருந்து கட்டிப்பிடித்து அவள் கன்னங்களில் முத்தமிட்டான்.

” லூசு பொண்டாட்டி, உனக்கான என் ஆசைகள உனக்கு எப்படிப் புரிய வைப்பேன்? நான் எல்லா நேரமும் உன் கூட இருக்கேன் ஆனா என்னால ஒன்னும் செய்ய முடியலனு எப்படி இருக்கு தெரியுமா ? உன்ன தொடாம இருக்குறது அவ்ளோ கஷ்டமா இருக்குடி, ஆனா இப்போ என்னால நிறுத்த முடியாது…நீயும் என் கிட்ட இருந்து தப்பிக்க முடியாது.” என்று சொல்லி அவள் பதிலுக்குக் காத்திராமல், தனது இருக்கரங்களில் அவளைத் கட்டிலுக்கு தூக்கி  சென்றான். அவளை மென்மையாக படுக்க வைத்து அவள் மீது எந்த எடையும் விழக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தான், அவனது கைகள் அவனை இருபுறமும் தாங்கின. அவள் முகமெங்கும் மென்மையாக, அன்பாக முத்தமிட்டு, பின் அவள் உதடுகளை முத்தமிட்டான்.

அவன் அவள் கழுத்துக்கும் பிறகு அவள் தோள்களுக்கும் நகர்ந்து ஈரமான முத்தங்களை வைத்த போது, அவனது கைகள் மெதுவாகவும் மென்மையாகவும் அவளது ஆடைகளை அவிழ்த்தன. சஞ்சு கண்களை மூடிக்கொண்டாள், ஒவ்வொரு முத்தத்திலும் அவள் தோல் கூசியது, ஒவ்வொரு தொடுதலுக்கும் அவளது மூச்சு திணறியது.

” ஒவ்வொரு முறையும் உன்ன முதல் முறையா தொடுற மாதிரியே இருக்கு, என்னடி மாயம் வெச்சுருக்க?” என்று ஆர்யன் கிசுகிசுத்தான்.

ஒருவருக்கொருவர் காதலில் தங்களை இழந்தனர். ஆர்யன் அவளை மென்மையாக ஆராதித்தான், அவளை கொஞ்சம் கூட காயப்படுத்தாமல் பார்த்துக் கொண்டான், அதே சமயம் அவளுக்கு ஒவ்வொரு இன்பத்தையும் கொடுத்தான். ஒவ்வொரு அசைவிலும், அவன் கவனத்துடனும், கனிவுடனும், அன்புடனும் இருந்தான். ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டு உச்சத்தை அடைந்த பொது ஆர்யன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

” நான் உன்னை காயப்படுத்திட்டேனா?” என்று ஆர்யன் மெதுவாகக் கேட்டதும், “உன்னால என்னை ஒருநாளும் காயப்படுத்த முடியாது,” என்று அவள் பதிலளித்து மீண்டும் அவனை முத்தமிட்டாள்.

பின்னர், அவன் அவளை பாத்ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்று இருவரும் ஒன்றாக குளித்தனர். கடற்கரை இல்லத்தில் அவர்கள் கழித்த நாட்கள் அவர்களின் இதயங்களில் ஆழமாக செதுக்கப்பட்ட ஒரு நினைவாக மாறியது. ஒரு வாரம் கழித்து, அவர்கள் வீடு திரும்பினர்.

மேன்ஷனில் மேலும் ஒரு வாரம் கழிந்தது. ஒரு நாள் காலை, ஆர்யன் வேலைக்குத் திரும்ப வேண்டிய நேரம் இது என்று சஞ்சு முடிவு செய்தாள்.

“ஆர்யன், நீ இப்போ ஆபீஸ் போக வேண்டிய நேரம்னு நினைக்கிறேன்.” என்று சஞ்சு சொன்னதும், “சஞ்சு, உன்ன இங்க விட்டுட்டு என்னால நிம்மதியா வேலை செய்ய முடியாது, ப்ளீஸ் ” என்றான் உடனே.

“நான் ஆபீசுக்கு வராம வீட்லயே இருந்தா, நான் சொல்றத நீ செய்வனு சொன்ன, ஞாபகம் இருக்கா ? “ என்று சஞ்சு அவனுக்கு நினைவூட்டினாள்.

“நான் அப்படித் தான் சொன்னேன் ” என்று பெருமூச்சு விட்டவன்,   “ஆனா நான் உன்ன தனியா விட்டு போவேன்னு எப்படி நீ எதிர்பார்க்குற ?” என்று கேட்டான். 

” லூசு பயலே ! ” என்று சஞ்சு அவனை முறைத்ததும், ” என்னடி இப்படி திட்டுற ? “ என்று கேட்டு அப்பாவியாக பார்த்தான் ஆர்யன்.

” வேற என்ன செய்வாங்க ? உன்ன கொஞ்சுவாங்களா ? கௌசல்யா அம்மா, பாலா அண்ணா, மேன்ஷன் முழுக்க வேலை செய்ற ஆளுங்க இருக்காங்க. அப்புறம் என்ன ? நான் பாதுகாப்பா தான்  இருப்பேன். இப்போ நீ ஆபீஸ் போறது தான் நல்லது. நம்ம புது காஸ்மெடிக் அறிமுகம் செய்ய இன்னும் ஒரு வாரம் தான் இருக்கு, பிரதீப்புக்கு உன் உதவி தேவைப்படலாம் “ என்று உறுதியாக சொன்னாள்.

” அப்போ நீ முடிவே பண்ணிட்டியா ? “ என்று ஆர்யன் வருத்தத்துடன் கேட்க, “ நீ நாளையில இருந்து ஆபீஸ் போற, இதுல எந்த மாற்றமும் இல்ல “ என்று சஞ்சு உறுதியாக சொன்னாள்.

ஆர்யன் அப்பாவியாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, வருத்தத்துடன் அவளை பார்த்ததும், “ உன் நடிப்பு எல்லாம் இங்க செல்லாது, நான் நம்ப மாட்டேன் அதனால போய் வேலைய பாரு “ என்று சஞ்சு கூறியதும், “ போடி “ என்று சொல்லிவிட்டு ஆர்யன் சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.

அடுத்த நாள், ஆர்யன் ஏ.ஆர்.சி டவர்ஸுக்கு வந்து தனது அறைக்கு சென்றான். வரவிருக்கும் புதிய தயாரிப்பு வெளியீட்டிற்கான இறுதி தயாரிப்புகள் குறித்து விவாதிக்க அவன் பிரதீப்பை அழைத்தான். இதற்கிடையில் ஆஷா அவசர அவசரமாக மாயாவின் அறைக்கு சென்று, “மேடம், ஆர்யன் சார் ஆபீஸுக்கு வந்துட்டாரு” என்றாள்.

அதை கேட்டதும், ” சஞ்சுவும் வந்துட்டாளா ?” என்று கண்கள் சுருங்க மாயா கேட்டாள். அதற்கு ஆஷா, “இல்ல சார் மட்டும் வந்துட்டாரு. இப்போ பிரதீப் சார் அவர பார்க்கப் போயிருக்காரு.” என்ற தகவலையும் சொன்னாள்.

பின்னர், பிரதீப் திரும்பி வந்தபோது, மாயா நேரத்தை வீணாக்காமல் அவன் அறைக்கு சென்று, ” சஞ்சனா ஆபீஸ் வரலையா ? “ என்று கேட்டாள்.

“இல்ல, நான் ஆர்யன சாதாரணமா தான் பார்க்க போனேன், வேற ஒண்ணுமில்ல “என்று அலட்சியமாக பதிலளித்தான் பிரதீப்.

அன்று மாலை மாயா, பிரதீப்பை ஒரு ஹோட்டலில் டின்னருக்கு அழைத்தாள். அவனும் ஏற்றுக்கொண்டு அவளை சந்திக்க சென்ற போது மாயா ஏற்கனவே காத்திருந்தாள்.

” இப்போ எதுக்கு இந்த டின்னருக்கு வர சொன்னனு நான் தெரிஞ்சிக்கலாமா ? “ என்று கேட்டான் பிரதீப். அதற்கு மாயா அவனிடம், ” புது காஸ்மெடிக் வெளியீட்டுக்கு சஞ்சனா வருவாளா?” என்று கேட்டாள். பிரதீப் சற்றும் யோசிக்காமல், “நிச்சயமா அவ வருவா, அவ தானே சேர்வுமன் “ என்று சொன்னான்.

அவன் பதிலை கேட்டதும், ” அப்போ நீ எனக்கு ஒரு உதவி செய்யணும் ? என்றாள் மாயா.

சில நொடிகள் யோசித்த பிரதீப், “ நான் என்ன செய்யணும் ? “ என்று கேட்டான்.

” ஆராய்ச்சி குழுவுல இருந்து எனக்காக வேலை செய்ய ஒருத்தர என்கிட்ட கூட்டிட்டு வரணும். என்கிட்ட ஒரு பிளான் இருக்கு அதுக்கு அந்த குழுவுல இருந்து ஒருத்தரோட அறிமுகம் வேணும் “ என்று மாயா சொன்னதும், “இது ஏதோ பெரிய திட்டம் மாதிரி இருக்கே, முயற்சி பண்றேன் “ என்றான் பிரதீப். ஆனால் மாயா அவனிடம், “ இல்ல, நீ ஏற்கனவே எனக்கு உதவி செய்ய சம்மதிச்சு இருக்க, இத நீ செஞ்சு தான் ஆகணும் “ என்று உறுதியாக சொன்னாள்.

பெருமூச்சு விட்டு முன்னால் சாய்ந்து அமர்ந்த பிரதீப், ” உன்னோட பிளான் தான் என்ன ? “ என்று கேட்டான் ஆனால் மாயா, “முதல்ல  ஆராய்ச்சியாளர் கிட்ட நான் பேசுறேன், அப்புறம் உன்கிட்ட சொல்றேன்.” என்றாள்.

” சரி, உனக்கு ஒருத்தரோட மொபைல் நம்பர் அனுப்புறேன் “ என்று சொல்லிவிட்டு இரவு உணவுக்குப் பிறகு, குகன் என்ற ஆராய்ச்சியாளரின் தொடர்பு விவரங்களை பிரதீப் மாயாவிடம் கொடுத்தான். அன்றிரவு மாயா, குகனைத் தொடர்புகொண்டு, ஒரு ரசாயன கலவையைப் பயன்படுத்தி மாதிரி லோஷனை சேதப்படுத்தும் தனது திட்டத்தைப் பற்றி விவாதித்தாள். சாத்தியக்கூறுகளை உறுதிப்படுத்திய பிறகு, குகன் ஒரு பெரிய தொகைக்கு ஈடாக ஒப்புக்கொண்டார்.

அந்த வாரம், ஒவ்வொரு நாளும், ARC இல் உள்ள அனைவரும் வெளியீட்டிற்கு முந்தைய தயாரிப்பு பணியில் பிஸியாக இருந்தனர். ஆர்யன் தினமும் சீக்கிரமே அலுவலகத்தை விட்டு புறப்பட்டு சஞ்சுவுடன் நேரத்தை கழித்தான். அவளுடைய தலை சுற்றல் மற்றும் வாந்தி தற்போது குறைந்து அவளுக்கு சற்று நிம்மதியளித்தது.

ஒரு நாள் மாலை, அவர்கள் தோட்டத்தில் அமர்ந்து காபி குடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“ஆர்யன், குறைந்த பட்சம் வெளியீட்டுக்காவது நான் வர  வேண்டாமா?” என்று சஞ்சு மெதுவாகக் கேட்டாள். அதற்கு ஆர்யன், ” இல்ல பேபி. நான் சொல்ற வரைக்கும் நீ வீட்லயே இரு.” என்றான்.

” அதுக்கு கூட நான் இல்லனா எப்படி ? “ என்று சஞ்சு கேட்க, “ வெளியீடு நாள் அன்னைக்கு நீ இருப்ப ஆனா நான் சொல்ற வரைக்கும் வெயிட் பண்ணு “ என்று ஆர்யன் உறுதியளித்தான்.

இதற்கிடையில், மாயா விரக்தியுடன் தனது தந்தையை சந்தித்து, “அப்பா, ஒரு மாசம் ஆகியும் சஞ்சனாவுக்கு என்ன ஆச்சுன்னு இன்னும் கண்டு பிடிக்கலையா?” என்று கேட்டாள். 

“ஆர்யன் பத்தி மத்தவங்கள விட உனக்கு நல்லா தெரியும் மாயா, ஆனாலும் நீ என்ன கேள்வி கேட்குற ? ” என்று சந்திரசேகர் சொன்னதும், ” நீங்க இனி ஒன்னும் செய்ய வேணாம். இன்னும் ஒரு வாரத்தில் நானே கண்டுபிடிச்சிடுவேன். வெளியீட்டுக்கு அவ கண்டிப்பா ஆபீஸ் வருவா, அப்போ நான் உண்மைய தெரிஞ்சிக்குறேன் “ என்று கடுப்புடன் சொன்னாள்.

“மாயா, ஆர்யன் கூட இருக்க பார்ட்னர்ஷிப் முடிவுக்கு கொண்டுவர யோசிக்குறேன்.” என்று சந்திரசேகர் சொல்ல, “ ஏன்?” என்று அதிர்ச்சியோடு மாயா கேட்டாள்.

” இது ரெண்டு தரப்பினருக்கும் நல்லதுனு நான் நினைக்குறேன். நான் வக்கீல் கிட்ட கலந்தாலோசிச்ச அப்புறம் இதுக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வழி தேடுவோம்.” என்று சந்திரசேகர் சொன்னதும், ” நிறுத்துங்க அப்பா, அப்படி செய்யணும்னு யோசிக்க கூட செய்யாதீங்க “ என்று கர்ஜித்தாள்.

“மாயா, என்னோட அனுமானம் சரியா இருந்தா ஆர்யன் கிட்ட நாம பெரிய சிக்கலுல மாட்டிக்குவோம். இதுல இருந்து வெளிய வர்றது தான் நமக்கு பாதுக்காப்பு, அவன் ரொம்ப மோசமானவன் “ என்று சந்திரசேகர் அவளுக்கு புரியவைக்க முயன்றார் ஆனால் மாயா, “நான் சொல்ற வர இத பத்தி பேச வேணாம் “ என்று முடிவாக சொல்லிவிட்டாள்.

” கனடாவுக்குப் போய் கொஞ்ச நாள் உன் அண்ணனோட பிசினஸ் பார்த்துக்க ” என்று சந்திரசேகர் உத்தரவாக சொன்னார் ஆனால் மாயா அவரை பார்த்து, ” நீங்க என்ன யோசிச்சு இப்படி சொல்றீங்க ? நான் எங்கேயும் போக மாட்டேன்.” என்று சொல்லி அவரை முறைத்தபடி வெளியே சென்றாள்.

மாய வெளியேறியதும், “ சார், சஞ்சனாவைப் பத்தி உண்மைய மாயா மேடம் கிட்ட சொன்னா என்ன ? “ என்று ராஜேஷ் கேட்டான்.

“இல்ல, அது நிலைமைய இன்னும் மோசமாக்கும். அவ இன்னும்  ஆக்ரோஷமா மாறிடுவா. இப்போதைக்கு அவள கனடாவுக்கு திருப்பி அனுப்புறதுல நாம கவனம் செலுத்துவோம் “ என்று சொன்னார் சந்திரசேகர்.

“ஆனா அவங்க தான் போக தயாரா இல்லையே. இன்னும் ஒரு வாரத்துல சஞ்சனா மறுபடியும் ஆபீஸ் வருவாங்க, அப்போ மேடம் எப்படியும் கண்டுபிடிச்சுடுவாங்க.” என்று ராஜேஷ் சொல்ல, “ஆர்யன் அவள அவ்ளோ சீக்கிரம் திரும்ப கூட்டிட்டு வர மாட்டான். அவனுக்கு மாயாவ பத்தி நல்லா தெரியும், அதுக்கு ஏத்த மாதிரி பிளான் பண்ணுவான் “ என்றார் சந்திரசேகர்.

இதற்கிடையில், பிரதீப் அலுவலகத்தில் மிகவும் பிஸியாக இருந்தான். மீட்டிங் அறைக்குச் செல்லும்போது, அவனது கண்கள் ஒரு ஃபைலில் பதிந்திருந்தன, அதனால் அவன் தற்செயலாக ஒருவருடன் மோதினான். எதிரே இருந்தவர் விழுவதற்குள் பிரதீப் அந்த நபரைப் பிடித்து அது கீர்த்தி என்று பார்த்தான். ஒரு கணம், அவர்களைச் சுற்றியிருந்த அனைத்தும் மங்கிவிட்டன.

அவன் கைகள் இன்னும் அவள் இடுப்பைச் சுற்றி இருந்தது, அவர்களின் பார்வை நீண்ட நேரம் நீடித்தது. அவளது கண்கள் அருகில் பார்க்க மிகவும் வித்தியாசமாக இருந்தது. அவளும் அவன் கண்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். யாரோ தொண்டையைக் கனைக்கும் சத்தம் அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்த போது அருகில் குறும்புப் புன்னகையுடன் பவித்ரா நின்றிருந்தாள்.

” ஸாரி, நான் எதையும் பார்க்கல” என்று பவி சிரித்தபடி சொன்னாள்.

” ஸாரி, நீங்க விழாம இருக்க தான் உங்கள பிடிச்சேன் ” என்று சொல்லி பிரதீப் விரைவாக அவளை விடுவித்து விலகி நின்றான்.

கீர்த்தி மென்மையாக புன்னகைத்துவிட்டு மீட்டிங் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

“ டேய் என்னடா பண்ணி வெச்சுருக்க ? என்ன நெனச்சாளோ தெரியலையே. ஆனா ஏதோ கரன்ட் ஷாக் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு “ என்று நினைத்தவன், அவளை பின் தொடர்ந்தாலும், அவன் மனம் அந்த தருணத்தை மறுபடியும் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. அவன் கண்கள் மீண்டும் அவளை நோக்கிச் சென்றன. அவனது பார்வையை உணர்ந்தவள் வேறு பக்கம் பார்க்க, அவன் மெல்ல சிரித்தான்.

அன்று மாலை, அடக்க முடியாத புன்னகையுடன் லிப்டில் இருந்து வெளியே வந்த பிரதீப், ரஞ்சித் மீது மோதினான்.

“ஹலோ? உனக்கு என்ன ஆச்சு?” என்று புருவத்தை உயர்த்திக் கேட்டான் ரஞ்சித். அதற்கு பிரதீப், “ ஒன்னுமில்லையே “ என்று சொல்லி சிரித்தான்.

” பார்த்தா அப்படி தெரியலையே. ஏதோ இருக்கு. இப்போ ஏன் இப்படி முப்பத்தி ரெண்டு பல்லும் காட்டி சிரிக்குற ? “ என்று ரஞ்சித் கேட்க, அதே நேரம், பவியும், கீர்த்தியும் அங்கு வந்தனர்.

” அது ஏற ஒன்னும் இல்ல, பிரதீப் சாருக்கு இப்போ கல்யாண வயசு தான் வந்துடுச்சே “ என்று பாடினாள் பவி. உடனே பிரதீப், “ அய்யயோ! எனக்கு லேட் ஆகுது, அதனால நாம் கிளம்பறேன்” என்று  கீர்த்தியை பார்த்து சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான்.

” இப்போ எதுக்கு இவன் இப்படி பம்புறான் ?” என்று ரஞ்சித் குழப்பத்துடன் கேட்க, ” போக போக தெரியும், சரி தானே கீர்த்தி ? “ என்றாள் பவி.

ரஞ்சித் அவளின் வார்த்தையின் அர்த்தம் புரிந்து கொண்டு, “ ஒஹ், கதை அப்படி போகுதா ? “ என்று கேட்டு சிரித்தான்.

“வீட்டுக்கு வா உனக்கு இருக்கு “ என்று கீர்த்தி, பவித்ராவை முறைக்க, ரஞ்சித்தும் பவியும் ஒரு கிண்டலான புன்னகையை பரிமாறிக் கொண்டனர்.

*********************************

முன்னோட்டம்:

” ஹாய் பாப்பா, ஸாரி, அப்பா இன்னைக்கு ஆபீஸ் போயிட்டேன். அம்மா மாதிரி நீயும் அப்பாவ மிஸ் பண்ணியா ? லவ் யூ பாப்பா,    அம்மாவ தொந்தரவு பண்ணாதீங்க, சரியா?”