ஈஷ்வர் கிளம்பிச் சென்ற பிறகு, நான்சிக்கு அருகில் தூங்கி எழுந்த அனிக்கா முகம் வீங்கிக் காணப்பட்டாள். சுவரில் இருந்த ஈஷ்வரின் புகைப்படத்தைப் பார்த்து நக்கலாகத் தன் நாக்கைத் துருத்தியவள், நேராக பாத்ரூமிற்குள் புகுந்தாள். அவன் வரும்வரை தன்னை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்வதாக அவனிடம் சத்தியம் செய்திருந்தாள் அல்லவா?
குளித்துவிட்டு டவல் அணிந்தபடி வெளிவந்தவள், அழகான மேக்ஸி கவுன் ஒன்றை அணிந்து தலையை வாரிக்கொண்டு நைட் ஸ்டாண்டில் இருந்த ஈஷ்வரின் புகைப்படத்தை எடுத்து முத்தமிட்டாள்.
“நான் என்னோட மார்னிங் கிஸ் கொடுத்துட்டேன், ஆனா நீங்க எனக்குத் தரல… அதனால உங்களுக்கு ஒரு தண்டனை உண்டு மாமா!” என்று சொன்னவள், அந்தப் புகைப்படத்தில் செல்லமாக ஒரு அடி அடித்துவிட்டு மீண்டும் மேஜையில் வைத்தாள். பிறகு தன் காலணிகளை அணிந்துகொண்டு ஹாலுக்குப் போனாள். அங்கே ஜெர்ரி பதற்றமாக பல செல்போனை கையில் வைத்துக்கொண்டு நிற்பதைப் பார்த்தாள்.
“என்ன அண்ணா… செல்போன் கடை எதுவும் ஆரம்பிக்கிற பிளான் இருக்கா? எதுக்கு இத்தனை போன் கையில வச்சிருக்கீங்க?” என்று கேட்டாள் அனிக்கா.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடா… வீட்ல வேலை செய்றவங்களுக்கு போன் வாங்கித் தரலாம்னு இருக்கேன். அதுல எது பெஸ்ட்-னு செக் பண்றேன். நீ என்ன சொல்ற?” என்றான் ஜெர்ரி.
“அத போய் உங்க அந்தத் தூங்குமூஞ்சி பொண்டாட்டிகிட்ட கேளுங்க. அவகிட்ட என்ன கவனிச்சுக்கச் சொல்லிட்டு மாமா போயிருக்காரு, ஆனா நான் ரெடியாகி இங்க நிக்கிறேன், அவ இன்னும் தூங்கிட்டு இருக்கா!” என்றான் அனிக்கா.
“நீ ஏன் அவளை எழுப்பல?” என்று ஜெர்ரி கேட்டான்.
“தூங்கட்டும் விடுங்க. எப்படியும் மாமாவ மிஸ் பண்ற சோகத்துலதான் நான் இருக்கேன். அவளை எழுப்பி இப்போ என்ன ஆகப்போகுது?” என்று அனிக்கா பெருமூச்சு விடு சிணுங்கினாள்.
“இல்ல… நீங்க ரெண்டு பேரும் ஜாலியா ஒரு படம் பாப்பீங்கன்னு நினைச்சு நான் அரேஞ்ச் பண்ணலாம்னு இருந்தேன்.” என்றான் ஜெர்ரி ஆனாலும் அனிக்கா, “வேண்டாம் அண்ணா, எனக்குப் படம் பாக்கிற மூட் இல்ல. நான் கார்டன்ல இருக்கேன். பிரேக்பாஸ்ட் ரெடியானதும் என்ன கூப்பிடுங்க” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறினாள்.
உடனே ஜெர்ரி ஈஷ்வரின் அறைக்கு ஓடினான். அங்கே நான்சி கும்பகர்ணன் போலத் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும், மேஜையில் இருந்த ஜக்கிலிருந்த தண்ணீரை எடுத்து அவள் முகத்தில் ஊற்றினான்.
“அய்யோ கடவுளே… நான் மூழ்குறேனே… யாராவது காப்பாத்துங்க!” என்று கத்தியபடி நான்சி எழுந்தாள். முகத்தைத் துடைத்துவிட்டுப் பார்த்தபோது ஜெர்ரி முறைத்துக் கொண்டு நின்றான். அனிக்கா அங்கே இல்லாததைப் பார்த்ததும் பதற்றத்துடன் கீழே இறங்கினாள்.
“ஏய் அனு எங்க? எதுக்குடா என் மேல தண்ணி ஊத்துன?” என்று எகிறினாள் நான்சி.
அவள் அறையை விட்டு வெளியே வர, ஜெர்ரி கதவைச் சாத்திவிட்டு அவள் மணிக்கட்டைப் பிடித்து நிறுத்தினான். “நீ அனுவ பார்த்துக்கணும்னு சொன்னா, நீ என்னடான்னா மரக்கட்ட மாதிரி தூங்கிட்டு இருக்க. அனு ரெடியாகி கார்டனுக்குப் போயிட்டா. ஒழுங்கா மரியாதையா இப்போ போய் அவள பாரு… இல்லன்னா நடக்கவே முடியாத அளவுக்கு அடி பின்னிடுவேன்!” என்றான் ஜெர்ரி.
“மிஸ்டர் ஜெரால்டு… என் மேல கை வைக்க உனக்கு அவ்ளோ தைரியம் இருக்கா ? என் கை ஒன்னும் சும்மா இருக்காது, உன் கால் கைய உடைச்சுடுவேன் ஜாக்கிரதை!”
“ஓ… ரொம்பத் தான் துள்ளுற? உன் கைய கட்டிப்போட்டு தண்டிச்சா என்ன பண்ணுவ?” என்று ஜெர்ரி கேட்க, நான்சி அவன் சட்டைக் காலரைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இழுத்து, அவன் காதுக்கு அருகில் சென்றாள். “வேணும்னா செஞ்சு பாரு… நான் போடுற சத்தத்துல உனக்கு மூட் அவுட் ஆகிடும். அதுக்கப்புறம் என் சத்தத்த கேட்டு வெளிய தலை காட்டவே உனக்கு அசிங்கமா இருக்கும், பாக்குறியா?” என்று கிசுகிசுத்தாள்.
அவனை லேசாகத் தள்ளிவிட்டு அவள் நகர முயல, ” பாஸோட ரூமும் நம்ம ரூமும் சவுண்ட் புரூப் (Sound Proof). வேணும்னா நாம ஹால்லயே வச்சுக்கலாம்… நீ என்ன எந்த அளவுக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வைக்கிறன்னு எல்லாருக்கும் தெரியட்டும். எனக்கு அசிங்கமே கிடையாது ” என்று ஜெர்ரி சொன்ன வார்த்தை அவளை நிறுத்தியது.
அவள் இதழில் ஒரு முத்தமிட்டு, அவள் பின் பகுதியில் தட்டிவிட்டு கண்ணடித்து விட்டுச் சென்றான் ஜெர்ரி. நான்சி வேகமாகத் தன் அறைக்குச் சென்று ரெடியாகிவிட்டு, கார்டன் சோபாவில் படுத்திருந்த அனிக்காவிடம் ஓடினாள்.
அவளை அழைத்துச் சென்று காலை உணவு சாப்பிட வைத்தாள் நான்சி. அனிக்காவின் மனதை மாற்ற படம் பார்க்கலாம் என்று எவ்வளவோ கெஞ்சியும் அனிக்கா கேட்கவில்லை. மீண்டும் அறைக்குச் சென்ற அனிக்கா, ஈஷ்வரின் சட்டையை எடுத்துத் தன் கவுனுக்கு மேலே போட்டுக் கொண்டாள். அங்கே இருந்த கேமரா முன்னால் நின்று இடுப்பில் கை வைத்து போஸ் கொடுத்தாள்.
“ஏன் மாமா நீங்க இவ்வளவு உயரமாவும் ஹேண்ட்ஸமாவும் இருக்கீங்க? பாருங்க… உங்க சட்டை எனக்கு எவ்வளவு பெருசா இருக்குன்னு. இருந்தாலும் எனக்கு இத போட்டுக்க ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு மாமா” என்று கொஞ்சலாகச் சொல்லிக்கொண்டாள்.
ஈஷ்வரின் போட்டோ முன்னால் சென்று நின்ற அனிக்கா, அவன் மார்பில் தலை சாய்த்தபடி நின்றாள். முகத்தை லேசாக உயர்த்தி, உதட்டைப் பிதுக்கி அவனிடம் செல்லம் காட்டினாள்.
“மிஸ் யூ மாமா… சீக்கிரம் வந்துடுங்க ப்ளீஸ்!” என்று சொன்னவளுக்கு திடீரென அவளுக்கு ஒரு ஐடியா தோன்றியது. வேகவேகமாக ஹாலுக்கு ஓடி வந்தவள், அங்கே பதற்றமாக இருந்த நான்சியையும் ஜெர்ரியையும் பார்த்தாள். நான்சியை இழுத்துக்கொண்டு டைனிங் டேபிளுக்கு வந்தவள், செஃபைக் கூப்பிட்டு சாப்பாடு போடச் சொன்னாள்.
“ஏய் அனு, இப்பதானே பிரேக்பாஸ்ட் முடிச்ச… அதுக்குள்ள என்ன?” என்று நான்சி ஆச்சரியமாகக் கேட்டாள்.
“மாமா என்கிட்ட என்ன சொன்னாரு? ‘அன்னைக்கு நாளோட மூணாவது வேளை சாப்பாட்டுக்கு நான் உன் கூட இருப்பேன்’னு சொன்னாரா இல்லையா? இப்போ நான் காலையிலயே லஞ்ச் (Lunch) சாப்பிட்டு முடிச்சிடுவேன். அப்புறம் சாயங்காலமே எனக்குப் பசி வந்துடும்ல… அப்போ மாமா என் கிட்ட வந்து தான் ஆகணும். அவர் மட்டும் வரல… நான்… நான்… என்ன பண்ணுவேன்னு அப்புறமா யோசிச்சு சொல்றேன் “ என்று கூறினாள்.
“அனு, அவர் பிஸியா இருப்பாருடா. நீ சீக்கிரம் சாப்பிடுறதால ஒரு நாள் சீக்கிரம் முடிஞ்சுடாது. இப்படி எல்லாம் ஏமாத்தக் கூடாது. கரெக்ட் டைம்க்கு சாப்பிடு, அவர் சொன்ன மாதிரி வந்துடுவாரு” என்று நான்சி அவளைச் சமாதானப்படுத்தினாள்.
“அவர் எனக்கு ஒரு போன் கூட பண்ணல நானு…” என்று சொன்ன அனிக்கா, டைனிங் டேபிளிலேயே தலை சாய்த்தாள். அவள் கண்ணோரம் ஒரு சொட்டு கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது.
“அழாதடா அனு, வா நாம ஒளிஞ்சு பிடிச்சு விளையாடலாம். ஜெர்ரியையும் கூப்பிட்டுக்கலாம்”
“இல்ல, எனக்கு எதுவும் வேணாம். மாமா சீக்கிரம் வரணும்… அவருக்கு போன் பண்ணி சீக்கிரம் வரச் சொல்லுங்க” என்று சொல்லி கண்களை மூடி கொண்டாள்.
அப்போது அங்கே வந்த ஜெர்ரி, “அனு, இங்க பாரு… பாஸ் உனக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச ஐஸ்கிரீம் அனுப்பி இருக்காரு. இத சாப்பிட்டுட்டு, அவர் வந்த உடனே எப்படி இருந்துச்சுன்னு சொல்லு” என்றான். அனிக்கா அந்த ஐஸ்கிரீமை வாங்கிக்கொண்டு, ஏதோ ஆழ்ந்த யோசனையில் மெதுவாகச் சாப்பிடத் தொடங்கினாள்.
மதிய உணவுக்குப் பிறகு, அனிக்கா அடிக்கடி தேம்பித் தேம்பி அழுவதைப் பார்க்க நான்சிக்குச் சங்கடமாக இருந்தது. அவளுக்குத் தேவையான மருந்துகளைக் கொடுத்து, ஈஷ்வரின் ஹூடி (Hoodie) ஒன்றை அவளுக்குப் போட்டுவிட்டு, கட்டிலில் படுக்க வைத்துப் போர்வையைப் போர்த்தினாள். அனிக்கா சீக்கிரமே தூங்கிவிட்டாள்.
தன் சொகுசு படகில் அமர்ந்தபடி, தன் அறையிலும் ஹாலிலும் அனிக்கா என்ன செய்கிறாள் என்பதை சிசிடிவி ஃபுட்டேஜ் மூலம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ஈஷ்வர். அவள் தூங்கியதை உறுதி செய்ததும் திரையை மூடினான்.
“இதோ வந்துட்டே இருக்கேன் அனிக்கா… இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தான் பேபி!” என்று ஈஷ்வர் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டான். தன் டிரஸை மாற்றிக்கொண்டு, கரைக்குச் செல்வதற்காகப் பொறுமையின்றி காத்திருந்தான்.
ஹாலுக்கு வந்த சாரா, அங்கே ஜெர்ரி முகமெல்லாம் சிரிப்போடு உற்சாகமாக இருப்பதைப் பார்த்தாள். “என்ன ஜெர்ரி? ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்க போல?” என்று கேட்டாள்.
“ஒன்னும் இல்ல, சும்மா தான். நீ இங்க என்ன பண்ற? உனக்கு ஏதாவது வேணுமா?” என்றான் ஜெர்ரி.
“இது எனக்கு வெக்கேஷன் மாதிரியே தெரியல. நாள் முழுக்க ஒரே இடத்துல அடைஞ்சு கிடக்குறது கஷ்டமா இருக்கு. அதிருக்கட்டும், பாஸ் எங்க? அவர் ஏதோ மீட்டிங் போயிருக்காருன்னு கேள்விப்பட்டேன். ஆனா நான் இங்க அவருக்கு எந்த மீட்டிங்கும் அரேஞ்சு பண்ணலையே?” என்று சாரா கேட்டாள்.
” சாரா, இது அவரோட பர்சனல் மேட்டர். இத பத்தி நீ தெரிஞ்சுக்கணும்னு அவசியம் இல்லை” என்று ஜெர்ரி கட் செய்தான்.
“பாஸ் ரொம்ப வித்தியாசமானவர் இல்ல ஜெர்ரி?” என்று அவள் மீண்டும் பேச ஆரம்பிக்க, “ஆமா, அவர் எப்பவுமே தனித்துவமானரு தான். எல்லாத்தையும் அவர் ஸ்டைல்ல தான் செய்வாரு. அதனால கண்டிப்பா அவர் வித்தியாசமானவர் தான்” என்று ஜெர்ரி பதில் சொன்னான்.
“இல்ல, நான் சொல்ல வந்தது அவர் எதையும் ரொம்ப ரகசியமா வச்சிருக்கிறத பத்தி. அவருக்கு இவ்வளவு சீக்ரெட்ஸ் இருக்கும்னு நான் நினைக்கல. அப்புறம்… உங்க கல்யாணத்துல நடந்த அந்த அட்டாக் பத்தி நீ என்கிட்ட ஒன்னுமே சொல்லல. அது ஏன் நடந்துச்சு? எதுக்கு இன்னைக்கு உங்க கல்யாணத்தை லைவ் டெலிகாஸ்ட் பண்றாங்க?” என்று அடுக்கடுக்காகக் கேட்டாள் சாரா.
“பிசினஸ்னு வந்தா எதிரிகள் இருக்கத் தான் செய்வாங்க. எங்க உயிருக்கு எப்பவும் ஆபத்து இருக்கும். அன்னைக்கு நடந்த அட்டாக் நாங்க எதிர்பார்க்காதது. நான்சியோட அப்பாவ எதிரிங்க இப்படிப் பயன்படுத்துவாங்கன்னு நாங்க நினைக்கல. அவளோட அப்பாவ மட்டும் தான் உள்ள விடணும்னு செக்யூரிட்டி கிட்ட சொல்லியிருந்தோம், ஆனா மத்தவங்களையும் உள்ள விட்டது எங்க ஆளுங்க பண்ண தப்பு தான்” என்று ஜெர்ரி சாதாரணமாகச் சொல்லி முடித்தான்.
சாரா விடாமல் தன் கேள்விகளைத் தொடர்ந்தாள். “உங்க ரெண்டு பேருக்கும் எப்படி இந்தப் பொண்ணுங்க மேல லவ் வந்துச்சு? கனவுல கூட இத நான் எதிர்பார்க்கல. சீரியஸா சொல்லணும்னா, பாஸ் அவருக்கு வரப்போற பொண்ணு பத்தி ரொம்ப பெரிய எதிர்பார்ப்பு வச்சிருப்பாருன்னு நினைச்சேன். நல்லா ஸ்டைலா, ஹை கிளாஸா, மேனர்ஸோட இருக்குற பொண்ண தான் அவர் தேர்ந்தெடுப்பாருன்னு பார்த்தா… ஒரு பிசினஸ் டைக்கூன், இவ்வளவு ஹேண்ட்ஸமான மில்லியனர், போயும் போயும் ஒரு சாதாரண மிடில் கிளாஸ் காலேஜ் பொண்ண லவ் பண்ணுவாருனு யாருமே எதிர்பார்க்க மாட்டாங்க. உனக்கும் அதே தான்” என்று சாரா சொன்னதும் ஜெர்ரியின் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது.
“உன் அசிங்கமான பேச்ச இதோட நிறுத்திக்கோ சாரா. பாஸ் இங்க இல்லாதது உன்னோட அதிர்ஷ்டம், இல்லன்னா இன்னைக்கு நாள் உன் வாழ்க்கையிலேயே ஒரு மோசமான நாளா இருந்திருக்கும். நான்சியும் அனிக்காவும் பாஸ் கூட கொஞ்ச நாள் தான் இருந்திருக்கலாம், ஆனா அவரோட வாழ்க்கையில அவங்க ரெண்டு பேரோட மதிப்பு இந்த உலகத்துல இருக்குற யாரை விடவும் ரொம்ப ஜாஸ்தி. அவங்க ரெண்டு பேரும் அவருக்கு ரொம்ப ஸ்பெஷல், அவரோட பிரிக்க முடியாத ஒரு அங்கம். ஒருத்தரோட குணமும் அவங்க நடந்துக்கிற விதமும் தான் அவங்க யாருன்னு சொல்லும், அவங்களோட பேக்ரவுண்டோ ஸ்டேட்டஸோ இல்ல. அந்த விதத்துல அனிக்காவுக்கும், நான்சிக்கும் இந்த உலகத்துல யாருமே ஈடாக முடியாது, ஏன் நீ கூடத் தான். இந்த ஒரு முறை உன்னை மன்னிச்சு விடுறேன், ஆனா அடுத்த முறை பேசும் போது ஜாக்கிரதையா பேசு. நீ பேசுறது என் பொண்டாட்டியையும் என் தங்கச்சியையும் பத்தி… முக்கியமா அவங்க ரெண்டு பேரும் உன்னோட பாஸ் லேடீஸ் (Boss Ladies), அதை மறந்துடாத” என்று எச்சரித்து விட்டு ஜெர்ரி அங்கிருந்து விறுவிறுவென வெளியேறினான்.
சாரா பெருமூச்சு விட்டபடி அவன் போவதையே பார்த்துவிட்டு தன் அறைக்குத் திரும்பினாள்.
கார்டனில் அனிக்கா செடிகளிலிருந்து பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருக்க, நான்சி அவளுக்கு உதவி செய்தாள்.
“இந்த பூக்கள வச்சு என்ன பண்ணப் போற அனு ” என்று நான்சி கேட்டாள்.
“மாமாவ வரவேற்க நானே ஒரு பொக்கே (Bouquet) தயார் பண்ணப் போறேன். அவர் இல்லாதப்போ நான் உங்கள எல்லாம் கஷ்டப்படுத்தலன்னு தெரிஞ்சா அவர் ரொம்ப சந்தோஷப்படுவாரு!”
“நீ எங்களை கஷ்டப்படுத்தலையா?” என்று நான்சி கிண்டலாகக் கேட்டாள்.
“இல்லையே… நான் கொஞ்சம் சோகமாவும் சிடுசிடுன்னு தான் இருந்தேன், ஆனா உங்கள தொந்தரவு பண்ணலையே. சரி, நான் ரூமுக்கு போய் இதை சீக்கிரம் ரெடி பண்றேன்” என்று சொல்லிவிட்டு அனிக்கா அறைக்குள் சென்றாள்.
பூக்களையும் இலைகளையும் அழகாக அடுக்கி, ஒரு சாடின் ரிப்பனால் கட்டி பொக்கே செய்தவள், அதை எடுத்துக்கொண்டு ஈஷ்வரின் போர்ட்ரெய்ட் முன்னால் நின்றாள்.
“பாருங்க மாமா… உங்களுக்குப் பூ கொண்டு வந்திருக்கேன். சீக்கிரம் வந்துடுங்க… நீங்க பாதுக்காப்பா தானே இருக்கீங்க? என்கிட்ட திரும்பி வருவீங்கல்ல? எனக்காக நீங்க வருவீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும். நீங்க வந்தா… அன்னைக்கு படத்துல ஹீரோ பண்ண மாதிரி உங்கள என்னைத் தொட விடுவேன்… பிராமிஸ். நீங்க என்ன கிஸ் பண்றதை நான் தடுக்க மாட்டேன் மாமா” என்று செல்லமாகக் கொஞ்சினாள்.
அப்படியே அந்தப் படத்தில் இருந்த ஈஷ்வரின் இதழ்களில் ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, அவனது உதட்டில் ஒட்டிய தன் லிப்ஸ்டிக் கறையைத் துடைத்துவிட்டுச் சிரித்தாள். அந்தப் பூக்களை மெத்தை மேல் வைத்துவிட்டு, ஈஷ்வரின் வரவுக்காகக் காத்திருந்தபடியே அவற்றைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் உடல் சோர்வாக இருந்ததால் அப்படியே தூங்கிவிட்டாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து, அடிவயிற்றில் ஏற்பட்ட கடும் வலியால் துடித்துப்போய் எழுந்து அவசரமாய் பாத்ரூம் சென்று பார்த்தபோது, அவளது உள்ளாடையில் ரத்தக்கறை இருந்தது. அதைப் பார்த்ததும் அவளுக்கு அழுகை முட்டியது. உடையை மாற்றிவிட்டு மீண்டும் வந்து மெத்தையில் சுருண்டு படுத்துக்கொண்டாள். அடிவயிற்றில் மின்னல் வெட்டுவது போன்ற அந்த வலி அவளைத் துடிக்க வைத்தது. கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்தோட, வயிற்றைக் கட்டிக்கொண்டு அழுதுகொண்டே இருந்தாள் அனிக்கா.
