Chapter 24

ஆர்யனும், சஞ்சுவும் மதிய உணவை சாபிட்ட பிறகு ஆர்யன் எழுந்து நின்று தன் கையை அவளை நோக்கி நீட்டினான்.

 “சரி வா இப்போ என் ரூமுக்கு போகலாம்” என்று ஆர்யன் சொன்னதும் சஞ்சு அவனை குழப்பதுடன் பார்த்தாள். “ அப்படி பார்க்காத, நான் இங்க வரும் போது தங்க எனக்கு இங்க தனி ரூம் இருக்கு “ என்று ஆர்யன் விளக்கம் கொடுத்தான் .

ARC ஹோட்டலில் இருந்த அவனது ஆடம்பரமான அறைக்கு அவர்கள் நடந்த போது சஞ்சு அவன் கையை பிடித்துக் கொண்டு ஆர்வமாக நடந்தாள். அறைக்குள் நுழைந்ததும் அதன்  பிரம்மாண்டத்தை ரசித்த சஞ்சுவின் கண்கள் ஒளிர்ந்தன. ஒரு பெரிய, மென்மையான படுக்கை,  சுற்றுப்புற விளக்குகள், அதிநவீன நட்டுஸி இத்தாலி சோபா, இவை அனைத்தும் ஆடம்பரத்தின் உச்சமாக இருந்தது.

ஆர்யன் சோபாவில் உட்கார்ந்ததும், சஞ்சு உடனடியாக அவன் அருகில் அமர்ந்து அவன் மார்பில் தலையை சாய்த்தாள். ஆர்யன் அவளைச் சுற்றி தன் கையைப் போட்டு அனைத்துக் கொண்டான், அவர்கள் இருவரும் அந்த அறையின் அமைதியில் ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டிருக்க, அவளை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டான்.

சிறிது நேரம் கழித்து சஞ்சு மௌனத்தை கலைத்து, “ஆர்யன், இன்னிக்கு நாம ஆபீஸ் போகலையா?” என்று கேட்டாள்.  அதற்கு ஆர்யன், ” நம்மள கேள்வி கேட்க யாரு இருக்கா ? இங்க நீயும், நானும் மட்டும் தான் இருக்கோம், கொஞ்சம் நேரம் இருக்கலாம் ” என்று சொல்லி மெல்ல சிரித்தான்.

அப்போது, சஞ்சுவின் போன் ஒலித்தது. பவியின் பெயரை பார்த்ததும் சஞ்சு தலை நிமிர்ந்து ஆர்யனைப் பார்த்து ” நான் பதில் சொல்லட்டுமா?” என்றாள். அதற்கு ஆர்யன், “ நாம ஆபீஸ்ல இல்ல, வெளிய ஒரு கஸ்டமர்  மீட்டிங்ல இருக்கோம்னு சொல்லு ” என்று அவளிடம் கூறினான். சஞ்சுவும் சரி என்று  தலையசைத்து அழைப்புக்கு பதிலளிக்க அவனிடம் இருந்து சற்று தூரம் நகர்ந்தாள்.

” சஞ்சு, நீ எங்க இருக்க ? லஞ்ச் சாப்பிட வரியா ? “ என்று பவி கேட்டதும், “ இல்ல பவி, நான் ஆர்யன் கூட ஒரு கிளையன்ட் மீட்டிங்ல ஆபீஸுக்கு வெளிய இருக்கேன் ” என்று சஞ்சு பதிலளித்தாள்.

சஞ்சு சொன்னதை கேட்டதும், ” ஓ, சரி சரி ! என்ஜாய் பண்ணு” என்று பவி உற்சாகமாக சொல்லி கிண்டல் செய்தாள்.  அது மட்டும் இல்லாமல் அழைப்பை துண்டிக்கும் முன், “ அப்புறம் நாளைக்கு வந்ததும் உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன நடக்குதுன்னு எனக்கு சொல்ல மறந்துடாத” என்று கூறினாள்.

உடனே சஞ்சுவின் முகம் சிவந்தது, ஆர்யனும் அறையில் இருந்ததால் ஒன்றும் பேச முடியாமல், ” நாளைக்கு ஆபீஸ்ல பார்க்கலாம்” என்று சொல்லி  அவசர அவசரமாக அழைப்பை துண்டித்தாள்.

அவள் திரும்பி சென்ற போது, ஆர்யன் முகத்தில் ஒரு வேடிக்கையான புன்னகையுடன் அவளுக்காக காத்திருந்தான். “மேடம் வெட்கப்படுற அளவுக்கு அவங்க  என்ன சொன்னாங்க?” என்று கிண்டலடித்தபடி அவள் காதுக்குப் பின்னால் ஒரு முடிக் கற்றையைக் கோதிவிட்டு கேட்டான்.

சஞ்சு அவனை விளையாட்டுத்தனமாக பார்த்து , ” நமக்குள்ள என்ன நடக்குதுனு தெரிஞ்சிக்க அவ ரொம்ப ஆர்வமா இருக்கா “ என்று கூறினாள். அதை கேட்டதும், “அவங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று ஆர்யன் உண்மையான ஆர்வத்துடன் கேட்டான்.

” யாருக்குத் தெரியும் ? நாம ஒன்னா இருக்கோம்னு அவளுக்கு எப்பவுமே ஒரு எண்ணம் “ என்று சஞ்சு தோள்களைக் குலுக்கினாள். “ ஹ்ம்ம், சீக்கிரம் அவங்க கிட்ட சொல்லலாம் ” என்று ஆர்யன் சொல்ல, “ பார்க்கலாம். இப்ப நாம கிளம்பலாமா?”என்று சஞ்சு கேட்டாள்.

“ கொஞ்ச நேரம், ஒரு சின்ன வேலை இருக்கு.  இங்க வேலை செய்றவங்கள பார்த்துட்டு வரேன். ரொம்ப நாள் கழிச்சு இங்க வந்துருக்கேன் அவங்கள பார்க்காம போனா நல்லா இருக்காது “ என்று  ஆர்யன் சொன்னதும், “ அதுவர நான் இங்க தனியா இருக்கனுமா ? “ என்று கேட்டு சஞ்சு முகம் சுளித்தாள்.

ஆர்யன் அவளை நோக்கி ஒரு நம்பிக்கையூட்டும் புன்னகையை உதிர்த்து, “கவலைப்படாத. இது என்னோட ரூம், இங்க என் அனுமதி இல்லாம யாரும் வர மாட்டாங்க ” என்று கூறினான். சஞ்சு தயக்கத்துடன் சம்மதித்து, ” சரி, சீக்கிரம் வந்துடுங்க ” என்று சொன்னாள்.

ஆர்யன் குனிந்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டு விட்டு எழுந்து ஊழியர்களை சந்திக்க கிளம்பினான்.

ஹோட்டலில் நடைப்பெற இருக்கும் வெற்றி விழாவுக்கான ஏற்பாடுகளைப் பற்றி மேனேஜரிடம் பேசிய பின்பு அங்கு இருந்த ஊழியர்களிடம் உரையாற்றி விட்டு சுமார் முப்பது நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவன் அறைக்கு திரும்பினான். அவன் அறைக்குள் நுழைந்த போது, சஞ்சு சோபாவில் தூங்கியிருப்பதை கவனித்தான். அவளை எழுப்ப அவன் விரும்பவில்லை, எனவே அவன் அவளை மெதுவாகத் படுக்கைக்கு தூக்கி சென்றான், மெதுவாக அவளைக் கீழே படுக்க வைத்து விட்டு சோபாவில் அமர்ந்து தனது வேலையை செய்ய தொடங்கி மின்னஞ்சல்களுக்கு பதிலளித்தான்.

மாலை நேரம் ஆன பிறகு சஞ்சு கண் விழித்து கட்டிலில் தனியாக இருப்பதை கவனித்தாள். குழப்பத்துடன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவள், அருகிலிருந்த டீபாயில் ஆர்யனின் மொபைலையும் சில காகிதங்களையும் கவனித்தாள். ஆர்வத்துடன், அவள் எழுந்து அலமாரியை நோக்கி நடந்தாள், அங்கு பாத்ரூமில் ஓடும் நீரின் சத்தம் கேட்டதும் ஆர்யன் உள்ளே இருக்கிறன் என்று உறுதியடைந்து பால்கனிக்குத் திரும்பி அவள் ஊஞ்சலில் அமர்ந்து சூரிய அஸ்தமனத்தை வெறித்துப் பார்த்தபடி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தாள்.

சில கணங்களுக்குப் பிறகு, ஆர்யன் பால்கனியை அடைந்தான்.  அவளைக் கண்டதும் புன்னகைத்தவன் அவளருகில் அமர்ந்து, ” நல்லா தூங்கினியா ? ” என்று மென்மையான குரலில் கேட்டான்.

சஞ்சு அவனை ஒரு வெட்கப் பார்வை பார்த்தாள். ” ஹ்ம்ம், ஸாரி, நான் எப்போ தூங்கினேன்னு எனக்குத் தெரியல ” என்று கூறினாள்.

” இதுல என்ன பிரச்சனை இருக்கு இப்போ ? நீ இப்போ நல்லா தூங்கினதும் நல்லது தான். நைட்டு நாம லேட்டா தூங்கலாம் “ என்று சொல்லி  ஆர்யன் லேசாகச் சிரித்தான். அவன் வார்த்தையின் அர்த்தம் புரிந்து சஞ்சு அவனை விளையாட்டாக முறைத்தாள்.

” இப்போ ஏன் என்ன முறைக்கிற ? நாம சும்மா பேசிட்டு இருக்கலாம்னு தான் சொல்ல வந்தேன் ஆனா நீ தான் எப்பவும் தப்பாவே புரிஞ்சிக்குற இதுல என் மேல குற்றம் சொல்ல வேண்டியது “ என்றான் ஆர்யன் உதட்டில் ஒரு புன்னகையுடன்.

ஆர்யன் சொன்னதை கேட்ட சஞ்சு கண்களை உருட்டினாள். ” அப்படியே நீ ஒரு அப்பாவி மாதிரி நடிக்காத ” என்று சொல்லி அவனை முறைத்தாள். உடனே ஆர்யன் ,”சரி, சரி” என்று கைகளை உயர்த்தி போலி சரணாகதி அடைந்து, “ நீ போய் முகம் கழுவிட்டு வா, காபி சாப்பிடலாம்.” என்றான்.

சஞ்சு தலையசைத்தபடி எழுந்து தன்னை இளைப்பாறிக்கொள்ள சென்றாள். அவள் சென்ற பிறகு சூடான காபி அறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. விரைவில் அவர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து காபியை குடித்துக் கொண்டும், புன்னகைகளைப் பரிமாறிக் கொண்டும் இருந்தனர்.

” நீ ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்க ” என்றான் ஆர்யன், அவன்  கண்கள் அவளை ரசித்தபடி. சஞ்சு பதிலுக்கு புன்னகைத்தாள், அவள் கண்கள் ஒளிர்ந்தன. ” இப்ப கிளம்பலாமா? ஏற்கனவே சாயங்காலம் ஆயிடுச்சு.  ரொம்ப நேரமா இங்க இருக்கோம்.” என்று கூறினாள் அதற்கு ஆர்யன் தலையசைத்து, “ஹ்ம்ம், சரி. வேற எங்கேயாச்சும் போக விரும்புறியா?” என்று கேட்டான்.

அவர்கள் பகிர்ந்துகொண்ட அமைதியான தருணத்தில் திருப்தியடைந்த சஞ்சு, ” இல்ல, இன்னைக்கு வேணாம். வீட்டுக்குப் போகலாம்” என்று சொன்னாள்.

ஆர்யன் எழுந்து நின்று அவள் நெற்றியில் மென்மையாக முத்தமிட்டான். ” அப்போ சரி. வா போகலாம்.” என்று கூறினான்.

அவன் தன் பொருட்களை எடுக்க அறையை நோக்கி நகர்ந்த போது சஞ்சு அவனைப் பின்தொடர்ந்தான். உள்ளே நுழைந்ததும், “ரஞ்சித் அண்ணா எங்க ?” என்று கேட்டாள்.

” ஒரு முக்கியமான வேலைக்கு அனுப்பி இருக்கேன். அவன் நமக்காக வெயிட் பண்ணுவான் “ என்று ஆர்யன் பதில் சொன்னான்.  சஞ்சு சரி என்று சொல்லலி தன் ஆடையை சரி செய்து கொண்டே அறையை சுற்றி பார்த்தாள். ” இங்க தானே பார்ட்டி நடத்த பிளான் பண்ணி இருக்கீங்க ?” என்று கேட்டாள்.

ஆர்யன் அவள் பக்கம் திரும்பினான், அவன் முகபாவம் மென்மையானது. ” ஆமா, நமக்கு இங்க ஒரு பெரிய பார்ட்டி ஹால் இருக்கு. நான் வழக்கமா இங்க தான் ஆபீஸ் பார்ட்டி நடத்துவேன் “ என்று சொன்னான்.

அவன் சொன்ன பதிலை கேட்ட சஞ்சு, ” ஆபீஸ் பார்ட்டி சரி அப்போ பர்சனல் பார்ட்டி எங்க நடத்துவீங்க ?” என்று கொஞ்சம் ஆர்வமாக கேட்டாள்.

ஆர்யன் அவள் அருகில் சென்று அவள் இடுப்பைப் பிடித்து தன் பக்கம் இழுத்தான். தன் விரல்களால் அவள் முகத்தை மென்மையாக வருடினான், அவன் கண்கள் அவளை நோக்கின. ” இதுவர, நான் எந்த பர்சனல் பார்ட்டியும் ஏற்பாடு பண்ணதில்ல ” என்று அவன்  அமைதியாக கூறினான்.

சஞ்சு அவன் மீது சாய்ந்து, அவன் கழுத்தைச் சுற்றி தன் கைகளை வளைத்து, அவன் மார்பில் தலை சாய்த்தாள். அந்த நொடியின் நெருக்கத்தை அனுபவித்தபடி நின்றிருந்த அவளது கூந்தலை மென்மையாக முத்தமிட்டான்.

“சஞ்சு…” என்று ஆர்யன் மென்மையான குரலில் கிசுகிசுத்தான். “ஹ்ம்ம்?” சஞ்சு பதிலளித்தாள், அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு அமைதியை அனுபவித்தாள்.

அவன் தயங்கித் தயங்கி, ” ஹ்ம்ம்… ஒண்ணுமில்ல. அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல.” என்று சொல்லாமல் மழுப்பிவிட்டான்.

சஞ்சு அவனை நிமிர்ந்து பார்த்து, “ என்ன சொல்ல வந்தீங்க ? ” என்று அவள் கேட்க, அவளது ஆர்வம் அவளை ஆட்கொண்டது.

ஆர்யன் புன்னகைத்தான், அவன் கண்கள் மர்மத்தால் பளபளத்தன. ” இன்னைக்கு இல்ல ஆனா சீக்கிரம் சொல்றேன் “ என்று அவன் சொன்னதும், சஞ்சு சிரித்தாள், போலி விரக்தியில் தலையை ஆட்டி, “எல்லாத்துக்கும் ஒரே பதில் தான் சொல்றீங்க.” என்று கூறினாள்.

மெல்ல சிரித்த ஆர்யன் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான், அவன் உதடுகள் ஒரு கணம் நிலைத்திருந்தன. ” சீக்கிரம் சொல்லிடுறேன் ” என்று கூறினான்.

இருவரும் அங்கேயே நின்று ஒருவருக்கொருவர் அணைப்பின் கதகதப்பில் மௌனத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தனர். சில நிமிடங்களுக்கு பின்னர் ஆர்யனின் பார்வை மென்மையானது, அவன் அவள் கையைப் பிடித்து அறையை விட்டு வெளியே அழைத்துச் சென்றான்.

அவர்கள் வரவேற்பறையை அடைந்ததும், மேலாளர் அவர்களை வரவேற்றார். ஆர்யன் உடனே அவரிடம், ” ரஞ்சித் எங்க ?” என்று கேட்டான்.

“சார், அவர் வெளியே உங்களுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காரு “ என்று மேனேஜர் பதில் அளித்தார்.

ஆர்யன் சாதாரணமாக சரி என்று பதிலளித்தான், அவர்கள் வெளியேறும் வழியை நோக்கிச் செல்லும் போது அவன் கண்கள் வரவேற்பறையை ஆராய்ந்தன.

அவர்கள் வெளியே காலடி எடுத்து வைத்த போது, அழைப்பில் இருந்த ரஞ்சித் தூரத்தில் நிற்பதை ஆர்யன் கவனித்தான். அவர்கள் காரை நோக்கி நடந்தனர், ஆனால் திடீரென்று எங்கிருந்தோ ஒரு பெண் ஆர்யனை நோக்கி ஓடிவந்து அவனது கழுத்தைச் சுற்றி கையை வளைத்து அவனை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள்.

எதிர்பாராத காட்சியைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த சஞ்சு அப்படியே உறைந்து போனாள். அந்தப் பெண் ஆர்யனுடன் இறுகப் பற்றிக் கொண்டாள்.

“ஆர்யன், என்ன மன்னிச்சிடுங்க! என்ன மன்னிச்சிடுங்க” என்று அந்தப் பெண் அழுதாள், அவளுடைய குரல் வெறித்தனமாக இருந்தது. ” ஐ லவ் யூ ஆர்யன் ! உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்ணிட்டேன்! ரொம்ப நாள் முன்னாடியே நீங்க எனக்கு ப்ரொபோஸ் [பண்ண அப்போவே நான் உங்களுக்கு சம்மதம் சொல்லி இருக்கணும்.. எல்லாம் என் தப்பு தான் ஆர்யன். என்ன மன்னிச்சிடுங்க, ப்ளீஸ். ஐ லவ் யூ. நான் உண்மையா சொல்றேன் “ என்று அந்த பெண் சொன்னாள்.

சஞ்சுவின் இதயம் ஒரு நொடியில் நொறுங்கியது, கண்ணீர் அவள் கன்னங்களில் உருளத் தொடங்கியது. அவளுக்கு முன்னால் இருந்த காட்சி ஒரு குரூரமான அடியைப் போல உணர்ந்தது, அவளுடைய மார்பைக் கிழித்த ஒரு காயம். அவள் மனம் பல எண்ணங்களால் சுழன்று கொண்டிருந்தது, அவளுடைய எண்ணங்கள் குழப்பம் மற்றும் காயத்தால் மேகமூட்டமாக இருந்தன.

அவள் உறைந்து போய் நின்றாள், பேச முடியாமல், அவள் கண்கள் ஆர்யனையும் அவன் கைகளில் இருந்த பெண்ணையும் நிலைகுத்தி நின்றன. ஆர்யனும் திகைத்துப் போனான். அவள் முகத்தில் கண்ணீர் பளபளப்பதைக் கண்ட அவன் கண்களில் கவலை பொங்க சஞ்சுவைப் பார்த்தான். அவள் காயமடைந்திருப்பதை அவன்  உணர்ந்தான் ஆனால் அவன் எதிர்வினையாற்றுவதற்கு முன்பு, அந்த பெண்ணின் பிடி வலுவாக இருந்தது, அவளுடைய பிடி தளர மறுத்தது.

சஞ்சுவால் அதற்கு மேல் பொறுக்க முடியவில்லை. இந்த நொடி விரிவதை அவளால் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை. அவளை விழுங்கிக் கொண்டிருந்த வலியிலிருந்து தப்பிக்க அவள் திரும்பி ஓடும்போது அவளுடைய மூச்சு தடைபட்டது. அதற்கு மேல் அவளால் அதைப் பார்க்க சகிக்க முடியவில்லை.

“சஞ்சு, வெயிட் பண்ணு ” என்று கத்திய ஆர்யநின் குரலில் விரக்தியும் பயமும் தொனித்தது. அவன் அந்த பெண்ணை பிடியில் இருந்து விடுபட முயன்றான், ஆனால் முடியவில்லை.  “சஞ்சு, ப்ளீஸ் நில்லு! நான் சொல்றத கேளு “ என்று ஆர்யன் கத்தினான்  ஆனால் அது மிகவும் தாமதமானது. சஞ்சு ஏற்கனவே ஓடிக்கொண்டிருந்தாள், அவள் முகத்தில் கண்ணீர் வழிந்தோடியது. ஆர்யன் நிராதரவாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தான், அவன் இதயம் துடித்தது, அவன் அந்த பெண்ணை நோக்கித் திரும்பி அவளை வலுக்கட்டாயமாக தள்ளி, ஒரு கணம் விரக்தியின் உச்சியில் அவள் முகத்தில் அறைந்தான்.

” இப்போ நீ பண்ணதுக்கு உன்ன சும்மா விட மாட்டேன் ” என்று உறுமினான், அவன் குரலில் கோபம் தொனித்தது.

அவன் காவலர்களை ஒரு பார்வை பார்த்தான், அவர்கள் உடனடியாக புரிந்துகொண்டு அந்த பெண்ணை இழுத்துக் கொண்டு சென்றனர். ஆர்யன் உணர்ச்சியில் மார்பை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு சஞ்சுவின் பின்னால் ஓடி அவள் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தான்.

” சஞ்சு, நில்லு ப்ளீஸ்!” என்று உடைந்த குரலில் கத்தினான். ” போகாத சஞ்சு, நாம பேசலாம்!” என்று கத்தினான். போனில் பேசிக் கொண்டிருந்த ரஞ்சித், ஆர்யனின் சத்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டான். சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்த போது சஞ்சு கண்ணீர் வழிந்தோட ஓடிக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு நொடியையும் வீணாக்காமல், அவளை நோக்கி விரைந்தவன், அவள் வெகுதூரம் ஓடுவதற்கு முன்பாக அவளை அடைய முயற்சித்தான்.

ஆனால், நேரத்தின் வேகம் குறைந்தது போல, சாலையில் ஒரு கார் வேகமாக வந்து, நேராக சஞ்சுவை நோக்கி வந்தது. காரைப் பார்த்த ஆர்யன், “சஞ்சு, நில்லு !” என்று அலறினான். அவனது குரல் ஒரு அவநம்பிக்கையான வேண்டுகோள், ஆனால் காரின் இயந்திரத்தின் சத்தம் அவனது வார்த்தைகளை மூழ்கடித்தது.

உணர்ச்சிகளின் மயக்கத்தில் சிக்கியிருந்த சஞ்சு அவன் சொன்னதைக் கேட்கவில்லை. அவள் ஆபத்தை உணராமல் ஓடிக்கொண்டே இருந்தாள். ஆர்யனோ, ரஞ்சித்தோ அவளை நெருங்குவதற்குள் கார் அவள் மீது மோதியது.

” இல்ல!” என்று ஆர்யன் அலறினான், அவன் இதயம் படபடவென்று அடித்துக் கொண்டது, அவன் அவளை நோக்கி ஓடினான்.

ரஞ்சித் அவனுக்கு பின்னால் இருக்க, இருவரும் சஞ்சுவின் பக்கம் விரைந்தனர். ஆர்யன் முதலில் அவளை அடைந்தான், அவன் அவளருகில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான், அவன் கைகள் நடுங்கின, அவளை மென்மையாகப் புரட்டினான், அவன் மனம் பயத்தில் ஓடியது.

சஞ்சு மயக்கமடைந்து கிடந்தாள், தலையில் ரத்தம் வழிந்தோட, கீழே நடைபாதையில் ரத்தக் கறை படிந்திருந்தது. ஆர்யனின் இதயம் துடிப்பதை நிறுத்தியது போல் உணர்ந்தது.

*****************************

முன்னோட்டம்:

“ நல்லவேளை உனக்கு ஒன்னும் ஆகல. கொஞ்ச நேரத்துல என் உயிர போன மாதிரி இருந்துச்சுடி. உன்ன இழந்துடுவேன்னு அவ்ளோ பயந்துட்டேன். ஏன் இப்படி பண்ண ? உனக்கு என் மேல கொஞ்சம் கூட நம்பிக்க இல்லையா சஞ்சு ?